เทคโนโลยีสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับคนพิการ
ประวัติและความเป็นมา
เทคโนโลยีสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับคนพิการได้ริเริ่มขึ้นมาเพื่อส่งเสริม "การเข้าถึงข้อมูลข่าวสารและการสื่อสาร" สำหรับคนพิการ
ด้วยความช่วยเหลือของเทคโนโลยีและการสร้างสภาพแวดล้อมที่ไร้สิ่งกีดขวาง คนพิการจะสามารถดำรงชีวิตประจำวันได้อย่างมีความสุขและมีทางเลือกหลายอย่าง สิ่งสำคัญคือการเข้าใจถึงความต้องการส่วนใหญ่สำหรับคนพิการที่ถูกกีดกันไม่ให้ได้รับการบริการและโอกาส โดยเฉพาะอย่างยิ่งในประเทศกำลังพัฒนาในภูมิภาคของ ESCAP
เทคโนโลยีสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับคนพิการ คือ อุปกรณ์ที่ช่วยคนพิการโดยตรงในการทำกิจกรรมต่าง ๆ ในชีวิตประจำวัน ได้แก่ การศึกษา การเดินทาง การทำงานและการใช้เวลาว่าง
อุปกรณ์สิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับคนพิการสามารถแบ่งออกได้เป็น 4 กลุ่มประเภทดังนี้
- อุปกรณ์สำหรับคนพิการทางการเคลื่อนไหว เช่น คนพิการที่ใช้วีลแชร์ ใช้เครื่องช่วยพยุงขา (Brace) ใช้ไม้เท้า ใช้เครื่องช่วยเดิน และ ใช้แขนขาเทียม
- อุปกรณ์สำหรับคนพิการซ้ำซ้อน เช่น คนพิการซีพี อุปกรณ์เหล่านี้ได้แก่ กระดานสื่อสาร อุปกรณ์การรับประทานอาหารแบบพิเศษที่ช่วยให้คนพิการสามารถรับประทานอาหารเองได้ และเครื่องช่วยอื่น ๆ สำหรับคนพิการทางการเคลื่อนไหว
- อุปกรณ์สำหรับคนพิการทางการมองเห็น อุปกรณ์เหล่านี้ได้แก่ อักษรเบรลล์ อุปกรณ์สำหรับผู้บกพร่องทางการมองเห็น (Low-vision devices) ไม้เท้าขาว และนาฬิกาพูดได้
- อุปกรณ์สำหรับคนพิการทางการได้ยิน เป็นอุปกรณ์ที่ช่วยในการฟังและการสื่อสารทางไกล
หลักการที่สำคัญโดยทั่วไปในการออกแบบ การผลิต และ การจัดจำหน่ายสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับคนพิการจะต้องเป็นที่ยอมรับและสามารถสนองต่อความต้องการของคนพิการได้
คนพิการแต่ละคนมีความต้องการ ความสามารถ ความปรารถนา และ ศักยภาพซ่อนเร้นที่ต่างกัน ด้วยเหตุนี้ การออกแบบสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับคนพิการจึงต้องคำนึงถึงสภาพสังคมและวัฒนธรรม สภาพแวดล้อมความเป็นอยู่และสภาพทางเศรษฐกิจ รวมทั้งวิถีชีวิตความเป็นอยู่และชุมชนของผู้ใช้ด้วย สิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับคนพิการจะต้องดัดแปลงให้เหมาะสมกับผู้ใช้ มิใช่บังคับให้ผู้ใช้ต้องปรับตัวให้สามารถใช้อุปกรณ์นั้นได้ และหากเป็นไปได้แล้ว คนพิการควรจะได้รับการฝึกอบรมและทำงานในทุก ๆ ด้านที่เกี่ยวกับการฟื้นฟูสมรรถภาพคนพิการ
การเปลี่ยนแปลงในระดับท้องถิ่น
ชุมชนจะต้องมีการทดลองใช้วัตถุดิบที่สามารถหาได้ในท้องถิ่นนั้น ๆ ในการผลิต การซ่อมบำรุงสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับคนพิการ ไปพร้อม ๆ กับการหาช่างฝีมือ ช่างเครื่องและช่างเชื่อมที่มีความพร้อมที่จะช่วยเหลือในด้านนี้
เมื่อมีการใช้สิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับคนพิการ สิ่งจำเป็นที่จะต้องตามมาก็คือ การจัดฝึกอบรมการใช้งานอุปกรณ์เหล่านี้และการติดตามผลเรื่องความเหมาะสมในการใช้งาน โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับเด็ก ควรจะมีการรวมเอาเรื่องของการศึกษา เทคโนโลยีหรือโครงการที่เกี่ยวกับสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับคนพิการเข้าไปไว้ในแผนงานระดับภูมิภาค และควรจะมีการจัดตั้งศูนย์สำหรับรวบรวมข้อมูลในภูมิภาคของ ESCAP ไว้เป็นฐานข้อมูลด้านเทคโนโลยีสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับคนพิการอีกด้วย นอกจากนี้แล้วก็ควรจะมีการสร้างเครือข่ายระหว่างประเทศเพื่อปรับปรุงและเสริมสร้างให้กับการจัดงานฝึกอบรม รวมทั้งการแลกเปลี่ยนความรู้ความชำนาญที่เกี่ยวกับอุปกรณ์เหล่านี้สำหรับคนยากจน มีการให้การสนับสนุนการร่วมมือกันทางด้านเทคนิคระหว่างประเทศกำลังพัฒนาที่อยู่ในภูมิภาคของ ESCAP ด้วยกันเองเพื่อการช่วยเหลือซึ่งกันและกันเพื่อให้เกิดความสมดุลย์ระหว่างความต้องการและทรัพยากรที่มีอยู่ รวมทั้งยังมีความจำเป็นที่จะต้องฝึกอบรมวิศวกร ช่างเทคนิค และผู้ที่ทำงานด้านการฟื้นฟูสมรรถภาพคนพิการในเรื่องของการผลิต การประเมินผลและการจำหน่ายสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับคนพิการ อีกด้วย
การส่งเสริมสนับสนุนและการพัฒนา
เมื่อมีการนำหลักการและคำแนะนำมาปฏิบัติแล้ว สิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับคนพิการจะสามารถช่วยคนพิการได้อย่างมาก ในการเข้าร่วมในกิจกรรมต่าง ๆ ในชีวิตประจำวันของสังคม โดยเฉพาะอย่างยิ่งคนพิการที่ยากจน หากพวกเขาได้รับโอกาส การส่งเสริมสนับสนุนเรื่องสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับคนพิการแบบดั้งเดิมของท้องถิ่น (Indigenous Assistive Devices) ในประเทศกำลังพัฒนานั้นจะช่วยให้เกิดการตระหนักรู้ถึงความจำเป็นของสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับคนพิการที่มีคุณภาพ ราคาถูกและเหมาะสมกับท้องถิ่น ซึ่งมีอยู่อย่างจำกัด (Endnotes) http://www.unescap.org/esid/hds/decade/publications/z15001-1/z1500101.htm
] 
